สรุปการศึกษาค้นคว้าและสร้างองค์ความรู้ (Research and Knowledge Formation) 

ชื่อ พัตธิพงค์ สกุล สังข์เพชร เลขที่ 2 .ห้อง 10

กลุ่มที่ 1

ปัญหาที่นักเรียนศึกษา การเเกล้งกันในวัยรุ่น

ที่มาและความสำคัญของปัญหา

เริ่มจากในวัยรุ่นบางคนมีปํญหาการเข้าสังคม เนื่องจากไม่เป็นที่ยอมรับในกลุ่มเพื่อน ทำให้เกิดปํหาซึมเศร้า ท้อเเท้ ไม่มีที่ปรึกษา ซึ่งถือเป็นปัญหาที่สำคัญเพราะว่า จะทำให้บุคคลที่มีความสามารถแต่ไม่สามารถร่วมทำงานกับผู้อื่นได้เพราะมีปัญหาการเข้าสังคม

วัตถุประสงค์

1.เพื่อศึกษาปัญหาการไม่สามารถเข้าสังคมกับผุ้อื่นได้ไม่สามารถทำงานกับผู้อื่นได้และกลายเป็นผู้ถูกข่มเหง

2.เพื่อเรียนรู้วิธีการสร้างภาพยนต์สั้น

ผลการศึกษา (ให้เขียนตามวัตถุประสงค์ )

1. เพื่อนมีความหมายสำหรับวัยรุ่น ใครที่มีเพื่อนน้อยหรือไม่มีคนคบจะเป็นวัยรุ่นที่มีปมด้อยมาก

สาเหตุที่ทำให้วัยรุ่นมีปัญหากับเพื่อน มักเกิดจากพื้นฐานไม่ดีมาก่อน 

2. การเขียนบท การทำสตอรี่บอร์ต การถ่ายภาพมุมต่างๆ เทคนิคการเเสดง

เสนอแนวคิดในการแก้ปัญหาอย่างเป็นระบบด้วยองค์ความรู้จากการค้นพบ

1.เข้าหาเพื่อนให้มากขึ้นอาจทำได้โดยการพูดคุยหรือทำกิจกรรมร่วมกัน

2.เพื่อนอาจไม่ชอบบุคลิกลักษณะของตัวเราจึงอาจจะต้องปรับปรุงตนเอง

นักเรียนได้เรียนรู้อะไรบ้างจากการเรียนวิชา IS1

1.ได้เรียนรู้เกี่ยวกับการทำblogger และสามารถนำมาพัฒนาเป็นผลงานของตัวเองให้ดียิ่งขึ้นไป

2.เรียนรู้เกี่ยวกับการเขียนบทภาพยนตร์

3.ได้รู้ถึงมุมกล้องในการถ่ายทำภาพยนตร์ว่าแต่ละบทควรใช้มุมกล้องแบบใด

4.ทราบถึงวิธีการสร้างผลงานเป็นลำดับขั้นตอน

5.เรียนรู้การทำงานเป็นกลุ่ม

6.สร้างความรักและความสามัคคีในการทำงานร่วมกับผู้อื่น

7.มีความตระหนักและเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาที่ตนศึกษา และนำไปพํฒนาให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ขาตั้งกล้อง

สำหรับนักถ่ายภาพมืออาชีพ ขาตั้งกล้องเป็นอุปกรณ์พื้นฐานที่ต้องมี ส่วนมือสมัครเล่นอาจมีหรือไม่นั้น คงต้องแล้วแต่ความพอใจ ส่วนเรื่องของราคาขาตั้งกล้อง ก็เริ่มจากราคาหลักพันบาทขึ้นไป จนถึงหลักหลายๆ หมื่นเลยทีเดียว ดังนั้น คงต้องขึ้นกับงบประมาณของแต่ละคนด้วย ก่อนเลือกซื้อขาตั้งกล้อง คงต้องตรวจสอบให้ดีว่า รองรับน้ำหนักได้มากน้อยเพียงใดด้วย เพราะถ้าไม่สามารถรองรับน้ำหนักกล้องของเราได้ ผลเสียจะตามมามากมายกับกล้องที่คุณรัก ลองคิดดูให้ดี..

ประโยชน์หลักของขาตั้งกล้องคือ ลดหรือแก้ปัญหาภาพสั่นไหว รวมทั้งช่วยการตั้งองศาในการถ่ายได้สะดวกมากยิ่งขึ้น

วัสดุในในการผลิตขาตั้งกล้อง ส่วนใหญ่เป็นอลูมิเนียม หรืออลูมิเนียมอัลลอยย์

ยี่ห้อของขาตั้งกล้องที่นิยมใช้

• BENRO
• GIOTTOS
• JOBY
• MANFROTTO
• SIRUI
• SLIK
• VELBON
• VERTEX

หลักการเลือกซื้อขาตั้งกล้องพื้นฐาน

• การรองรับน้ำหนักสูงสุด (พิจารณาจากกล้องของเรา พร้อมเลนส์เป็นหลัก)
• น้ำหนักของตัวขาตั้งกล้องเอง (ให้นึกถึงเวลาแบกไปมาตามที่ต่างๆ)
• วัสดุที่ใช้งาน (ความคงทน)
• องศาของการกลางออก
• ความสูงของขาที่กาง

- See more at: http://compact-dslr.com/index.php/camera-accessories/87-tripods#sthash.114Ue6K5.dpuf

การตั้งความเร็วชัตเตอร์

 การตั้งความเร็วชัตเตอร์ จะต้องตั้งให้พอดีกับตัวเลขที่กำหนดความเร็วชัตเตอร์ การเพิ่มหรือลดความเร็วชัตเตอร์ ของตัวเลขที่อยู่ใกล้กันจะมีผลต่อการเพิ่มหรือลดความเร็วของขัตเตอร์เป็น 2 เท่าของกันและกัน เช่น จากความเร็วชัตเตอร์ 1/30 เป็น 1/15 ก็จะช้าลงเป็น 2 เท่าตัว

ชัตเตอร์

ชัตเตอร์ (Shutter) 

     ชัตเตอร์หรือความเร็วชัตเตอร์ (Shutter speed) เป็นกลไกอัตโนมัติที่ใช้สำหรับเปิดและปิดทางที่แสงจะผ่านเข้าไปทำปฏิกิริยากับฟิล์มตามเวลาที่กำหนด ความเร็วในการเปิดและปิดชัตเตอร์คือเวลาที่ฉายแสง (Exposure time) นั่นเอง ซึ่งคิดเป็นเศษส่วนของวินาทีดังนี้ 1/1 , 1/2 , 1/4 , 1/8 , 1/15 , 1/30 , 1/60 , 1/125, 1/250 , 1/500 , 1/1000 , 1/2000 แต่ตัวเลขที่ปรากฏในวงแหวนที่ขอบนอกของเลนส์ จะบอกค่าความเร็วของชัตเตอร์ไว้เฉพาะตัวเลขที่เป็นส่วนคือ 1 , 2 , 4 , 8 , 16 , 30 , 60 , 125 , 250 , 500 , 1000 , 2000 ตัวเลขที่มีค่าน้อย ชัตเตอร์จะเปิดนานแสงจะเข้าไปในกล้องได้มาก ส่วนตัวเลขที่มีค่ามากชัตเตอร์จะเปิดแล้วปิดเร็ว แสงจะเข้าไปในกล้องได้น้อย เช่น ถ้าตั้งความเร็วชัตเตอร์ที่ 1 แสงจะเข้าไปในทำปฏิกิริยากับฟิล์มนาน 1 วินาที และถ้าตั้งที่ 250 ชัตเตอร์จะเปิดให้แสงผ่านเป็นเวลา 1/250 วินาที ซึ่งชัตเตอร์จะเปิดและปิดเร็วมาก สำหรับในกล้องถ่ายภาพแบบง่ายๆ ทั่วไปจะมีความเร็วชัตเตอร์กำหนดไว้เพียวระดับเดียวคือประมาณ 1/60 วินาที แต่ในกล้องถ่ายภาพที่มีราคาสูง จะมีความเร็วของชัตเตอร์ที่ปรับได้ตามตัวเลขที่กล่าวมาแล้ว

ไดอะเฟรม

ไดอะเฟรม (Diaphragm)

     ในตัวเลนส์ของกล้องถ่ายภาพ จะมีที่ควบคุมปริมาณของแสง ให้แสงผ่านเลนส์ไปยังฟิล์มได้มากหรือน้อย ตามความต้องการเรียกว่าไดอะแฟรม ซึ่งมีลักษณะเป็นผอ่นโลหะสีดำบางๆ หลายๆ แผ่นเรียงซ้อนกันเป็นกลีบ มีช่องตรงกลาง สามารถปรับให้กว้างหรือแคบได้ เรียกว่า ช่องรับแสง (Aperture) 

การปรับขนาดช่องรับแสงให้หมุนวงแหวนที่ขอบนอกของเลนส์ ซึ่งจะมีตัวเลขแสดงค่าความกว้างหรือแคบ ได้แก่ 1.4, 2, 2.8 , 4 , 5.6 , 8 , 11 , 16 , 22 เป็นต้น เรียกตัวเลขเหล่านี้ว่า เลขเอฟ (f-number) หรือ เอฟสตอป (f-stop) ตัวเลขที่มีค่าน้อยเช่น 1.4 ช่องรับแสงจะเปิดกว้าง แสงผ่านเข้าไปได้มาก และตัวเลขที่มีค่ามาก เช่น 22 ช่องรับแสงจะเปิดแคบ แสงผ่านเข้าไปได้น้อย

     การปรับค่าของตัวเลขเอฟจากตัวเลขตัวหนึ่งไปยังเลขเอฟอีกตัวหนึ่ง เช่น เมื่อลดสตอปจาก f/11 เป็น f/8 ปริมาณความเข้มของการส่องสว่างบนฟิล์มจะเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่า ของขนาดเอฟสตอปเดิมคือ f/11 เป็นต้น

ค่าตัวเลขของเลนส์

ค่าตัวเลข f/value

    หมายถึงอัตราส่วนระหว่างทางยาวโฟกัสของเลนส์กับเส้นผ่าศูนย์กลางของขนาดช่องรับแสง f/value  ความยาวโฟกัสของเลนส์ (Focal length) / เส้นผ่าศูนย์กลางของขนาดช่องรับแสง (Diameter of aperture) เช่นเลนส์มาตรฐานมีความยาวโฟกัส 50 มม. มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของช่องรับแสงกว้างสุด 35 มม. จะมีตัวเลข f/value = 50/35 = 1.4 นั่นคือ ความไวเลนส์ = 1.4 เป็นต้น

     เลนส์ที่มีขนาดใหญ่ จะเพิ่มค่าตัวหารทำให้ค่า f/value น้อยลง เช่น f=1.2 แสงที่จะเข้าไปในกล้องย่อมมีมากขึ้น เรียกได้ว่าเลนส์ตัวนั้นมีความไวเลนส์สูงตรงกันข้าม เลนส์ที่มีค่า f/value สูง เช่น f=2.8 แสงย่อมเข้าไปในกล้องได้น้อยกว่า เรียกว่า เลนส์มีความไวเลนส์ต่ำ

ความไวเลนส์

ความไวเลนส์ (Lens speed)

     ความไวเลนส์ หมายถึง ความกว้างของขนาดช่องรับแสงของเลนส์แต่ละตัวเมื่อเปิดกว้างสุดซึ่งมีผลทำให้สามารถรับแสงขณะถ่ายภาพได้มากน้อย ช้าหรือเร็วแตกต่างกัน

ขนาดความกว้างสุดของช่องรับแสงของเลนส์แต่ละตัวจะมีตัวเลขบอกขนาดค่าของ f/value กำกับไว้ที่วงแหวนหน้าเลนส์ เช่น F/1.4, F/2.8 หรือ F/3.5 เป็นต้น